Mansard – Mansart çatı

Çatı katı yapılması istenilen binalarda çatının meyilli olan yüzeyleri kırılarak tertiplenir. Mansart çatılar beşik, yarım kalkanlı ve kırma olmak üzere üç şekilde yapılır. İsim babası Fransız mimar Françoise Mansart’tır.

Mimarlık

Mansard Çatı

Mansard çatı ne demektir?

Mansard, mimarlık tanımıyla; her yüzünde, farklı eğimli iki dam yüzeyi olan çatıdır. Mansard, bu tür çatıların içine yerleştirilmiş kat ve bu tür katlarda çatıdan dışarı çıkıntı yapan pencere için de kullanılmaktadır

Mansart çatı için “Tepesi az meyilli eteği daha dik çatı” ve “sagrılı çatı; dam bacası” da denilebilir.

Mansard çatı neden kullanılır?

Mansart çatı, beşik 3802 kırma çatının iki ayrı eğimde uygulanmasıdır. Konutlarda, çiftliklerin saman ve malzeme depolarında, çatıda kullanım için yer açılması hallerinde kullanılır

Mansard çatının özellikleri nelerdir?

Mansard – Mansart çatı - emlakmimar.com

Mansard çatının diğer bir ismi de, Fransız çatıdır. Dört yüzeyli ve eklemli, gambrel tipi bir çatıdır. En karakteristik özelliği, çatıda iki değişik eğim uygulanmış olmasıdır.

İlk eğim, genellikle, bir kişinin zorlanmadan yürüyebileceği kadar düşüktür. Ama, ikinci eğim, diğerine göre hayli fazladır. Birinci eğim yüzeyleri, çatıda en bilinen halde zarf çatı benzeri bir biçimde birleşir. Ama daha değişik olanlar da vardır.

Mansard – Mansart çatı - emlakmimar.com

Bazı mansard çatıların üst bölümleri, bir teras gibi, kullanılabilmektedir bir alandır benzer zamanda, fakat bu tüm mansard çatılar için geçerli değildir. Bu çatı, François Mansart tarafından, 16. yüzyılda ilk kez tatbik edilmiştir. François Mansart, Barok yapı anlayışının ürünlerini ortaya konduğu dönemin tasarımcılarındandır. Lakin, bu tarzın asıl şöhret kazandığı dönem, 3. Napolyon dönemidir.

Mansard çatı nasıl uygulanır?

Mansard – Mansart çatı - emlakmimar.com

Mansard çatı çerçeve sistemi, yukarıdaki gibidir. İç kısımda, iki eğim arasındaki düğüm noktasında, oluşacak momenti, karşılamak üzere, düşey kayıtlar vardır. Bu kayıtlar, çatının statiği ve stabilitesi açısından gereklidir. Beton bağlantı noktaları, diğer çatılardan değişik değildir. Benzer zamanda, alt Mansard çatılar, yaygın olarak Gambrel çatılarla karıştırılırlar. Şu an yukarıda da, bilinçli bir biçimde karıştırdım. Bunun nedeni, piyasada, bu terminolojinin yaygın olarak bu biçimde kullanılmasından kaynaklanmaktadır. Yani mansard çatı terimi, hem gambrel çatılar, aynı zamanda mansard çatılar için kullanılıyor.

Mansard çatı sistemi, benzer zamanda, beton üstü de uygulanabilir. bu tarz eğimli betonlu çatılar da

vardır. Yani çatı şekli, beton aşamasında çıkmıştır. Bazen de alın kısımları sadece, tuğla örülerek kapatılabilir. Bunlar tasarım aşamasında oluşacak tercihlerdir. (Kaynak: Celal Erakman http://erakmannet.blogspot.com/)

Mansard (Mansart) çatının mimarı François Mansart kimdir?

François Mansart; Fransız, mimar. 17.yy Fransa’sında Klasik mimarlığa belirleyici özelliklerini kazandırmıştır.

23 Ocak 1598’de Paris’te doğdu, 23 Eylül 1666’da benzer kentte öldü. Mimar Jules Hardouin Mansart’m büyük amcasıdır. Coulommiers’de mimar Salomon de Brosse’un (1575-1626) yanında çalıştı.

Öncelikle 1623’te Paris’te Feulliants Kilisesi’nin ön yüzünü düzenledi. Bir sene sonra Bemy’de yaptığı bir şatoyla mimar olarak ilgi çekti.

1626’da ise, Balleroy Şatosu’nun tasarımında, açık ve okunaklı bir plana basit mekân ve detay çözümlerine dayanan kendi özgün üslubunu ortaya koydu. Blois Sarayı’na ek olarak yaptığı Orleans kanadı onun hem ustalık döneminin ilk önemli çalışması, aynı zamanda üslubunun daha belirginleştiği bir yapıdır. Sadece orta bölümü ile kolonları tamamlanan bu yapıda Mansart, kendi adıyla anılacak yeni çatı biçimi geliştirdi. Bu çatının yüzeyleri, önce, içine bir çatı katının sığabilmesi için hayli dik bir eğimle yükseliyor, bir insan başı kurtaracak yükseklikten sonra ise, bir kırıklık yaparak daha az bir eğimle tepede birleşiyordu. Mansart çatı kısa süre içinde başka mimarlarca da uygulanmaya başlandı.

Mansart 1645’ten sonra Paris’in önde gelen aileleri için konutlar yaptı. Bunlar çok beğenildi. Fakat çalışmalarını tasarım aşamasından ileri götürmeyerek, bütün ısrarlara karşın tam ve açıklayıcı bir plan çizmemesi, ayrıca ara sıra yapılmış olan bazı kısımları yıktırıp tekrar yaptırması zaman geçtikçe müşterilerini kaybetmesine yol açtı. 1643’te kardinal Mazarin tarafından kendisine verilen bir görev yine şu nedenle başka mimarlara devredildi. Yapımına 1645’te başladığı Val-de Grâce Kilisesi’ni de tamamlamadı. 1664’te de kendi isteklerinde diretmesi üstüne, Louvre Sarayı’nın doğu kanadı da başka bir mimara yaptırıldı.

Çalışmalarında büyük yapı bloklarını yan yana getirirken, planla perspektif arasında büyük bir denge oluşturmuş,yalın mekânlar ve dış yüzeyler elde etmiştir. Oval planlı yan kanatlarıyla ilgi çeken ve başyapıtı sayılan Maisons-Laffitte, onun yalınlık anlayışını göstermesi açısından özel olarak önemlidir

Yapıtları (başlıca): Feulliants Kilisesi ön yüzü 1623, Paris; Berny Şatosu 1924, Berny, Fransa; Balleroy Şatosu 1623, Calvados Fransa; Ste-Marie-de-la- Visitatiorı Manastırı ve Kilisesi, 1632-1634, Paris; Blois Şatosu'nun Orleans Kanadı, 1635-1638, Paris, şimdi Banque de France; Val-de-Grace Kilisesi, 1645, Paris. (Kaynak: A.Blunt, François Mansart and the Origins of French Classical Architecture, 1941.)

Emlak Mimar